Hilal-i Ahmer’in kurduğu sahra hastaneleri, askerlerimizin sadece yaralarını sarmakla yetinmiyordu. Aynı zamanda burası bir aşevi gibiydi. Cepheden geri dönen askerler burada yaraları tedavi edilirken yıkanma ihtiyacını giderir, karnını doyurur ve dinlenirdi. Osmanlı Devleti kayıt ve arşiv konusunda çok dikkatli ve titiz yaklaşarak devlet arşivi olarak dünyanın en büyük ve kapsamlı arşivini oluşturdu. Devlet geleneğini savaş durumunda da bozmayan kayıt memurları görevlerine devam etti. Savaşa katılan ve cephelere gönderilen asker ve gönüllülerin kayıtları tutuldu. Bu durum yaralı askerlerin hastanelere getirilmelerinde de geçerliydi. Askerlerin hangi sahra hastanesinin hangi kısmında ve hangi yatakta tedavi olduğunu kayıt altına alır ve korurlardı. Müzemizdeki bu eser, hastaların tedavi gördüğü yatakların başucuna takılırdı ve böylece yaralı askeri ziyaret etmek isteyen veya ilgilenmek isteyen sıhhiye çalışanı kendisine kolayca ulaşabilirdi.