Fatih Sultan Mehmet dönemi (1451-1481) Osmanlı İmparatorluğu için top dökümü teknolojisinde önemli gelişmelerin yaşandığı bir dönemdir. Tophane-i Amire’nin kurulmasıyla Osmanlı topçuları daha kurumsal hale gelmiştir. Bu dönemde seyyar top dökümhaneleri ve iki parçalı büyük muhasara topları yapılmıştır. Osmanlılar kalıp teknolojisini iyi bilip kullanmış ve top dökümünde ideal bronz (tunç) karışımını kullanmışlardır. Topların döküldüğü dökümhaneler dört köşeli, pedavra tahtası ile kaplı, içinde su dolu bal fıçıları bulunan yapılar olmuştur. Top dökümünde kalıplar büyük çukurlarda oluşturulur, topun iç ve dış şekli kalıplarla verilirdi. Top dökümü özel merasimlerle yapılırdı. Demirköy'de bulunan Fatih Dökümhanesi, Osmanlı ordusunun top ve gülle ihtiyacını karşılamak için kurulmuştur. Toplar genellikle bronzdan yapılmıştır ve büyük gülleler 2 km mesafeye kadar atılabiliyordu. Daha sonra kendi içinde patlayıcı harcı taşıyabilen ve isabet ettiği hedefinde patlayarak daha etkili tahribat yaratabilen top mermileri icat edilince top gülleleri kullanım dışı kalmıştır.